Krimski rat

1854. godine poluostrvo Krim je postalo glavna pozornica Krimskog rata koji je izazvan težnjama Engleske i Francuske da zaustave širenje uticaja Rusije na Balkan i Bliski istok.

Posle rusko-turskih ratova, Englezima nije bilo teško da za rat protiv Rusije pridobiju Tursku pa je koalicija Engleske, Francuske, Sardinije i Turske bila daleko nadmoćnija od Rusije kako po brojnosti tako i po kvalitetu naoružanja.

Glavne borbe vođene su za grad Sevastopolj. Odbranom grada rukovodio je načelnik štaba Crnomorske flote vice-admiral V.A.Kornilov. U početku je broj branioca Sevastopolja iznosio 40.000 ljudi, dok je ukupan broj savezničkih vojnika iznosio preko 60.000. Međutim, već sledeće godine saveznici imaju 170.000 vojnika protiv 40.000. I pored herojske odbrane grada, usled ekonomske i tehničke nadmoćnosti saveznika kao i nedovoljne samouverenosti ruskog dvora, Rusija je izgubila rat.

Krimski rat završen je Pariskim mirom 1856. godine po kom je Rusija izgubila neke teritorije na Krimu i po kom joj je zabranjeno da ima flotu na Crnom moru.